การจัดส่ง พิธีการศุลกากร และการชำระเงินสำหรับเกาหลี: สามเรื่องที่ช่วยคำสั่งซื้อไว้ (2026)

การส่งของไปเกาหลีไม่ยาก แต่ถ้าพลาดสามเรื่องนี้ คำสั่งซื้อจะค้างที่ศุลกากร หรือไม่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่แรกเพราะจ่ายเงินไม่ผ่าน รหัสศุลกากร เกณฑ์ยกเว้นภาษี และสกุลเงินที่เรียกเก็บ บทนี้ไม่ได้มีไว้อธิบายกฎระเบียบ แต่มีไว้แสดงว่าเมื่อจัดการสามเรื่องนี้แล้ว ที่เหลือก็เป็นการส่งระหว่างประเทศธรรมดา

หนึ่ง: รหัสศุลกากรส่วนบุคคล

เกาหลีใช้รหัสเฉพาะแทนเลขประจำตัวประชาชนเมื่อบุคคลรับของจากต่างประเทศ เป็น 13 ตัวอักษร ขึ้นต้นด้วย P ตามด้วยตัวเลข 12 หลัก และผู้ซื้อชาวเกาหลีแทบทุกคนมีอยู่แล้ว อย่างที่บทก่อนแสดงไว้ มีเพียง 10 คนต่อเดือนที่ค้นหาวิธีขอ

หน้าที่ของคุณไม่ใช่ช่วยเขาไปขอ แต่คือ เก็บรหัสนั้นตอนสั่งซื้อและส่งต่อเข้าเอกสารศุลกากร

ความไม่ตรงที่พบบ่อยที่สุดคือชื่อ เพราะนามสกุลเกาหลีสะกดด้วยอักษรละตินได้หลายแบบ

สอง: เกณฑ์ยกเว้นภาษี

มีช่วงมูลค่าที่ต่ำกว่านั้นลูกค้าเกาหลีไม่ต้องเสียภาษี รู้เส้นนี้แล้วจะออกแบบราคาและชุดสินค้าได้

ผู้ขายอเมริกันได้เปรียบเชิงโครงสร้างตรงนี้ ด้วยรายการราคาเดียวกัน ช่วงที่ลูกค้าเกาหลีซื้อได้โดยไม่เสียภาษีกว้างกว่าคู่แข่งยุโรปหรือออสเตรเลีย 50 ดอลลาร์ แต่ใช้ได้เฉพาะเมื่อส่งแบบด่วน การเลือกผู้ขนส่งจึงมีผลต่อความสามารถแข่งขันด้านราคาโดยตรง

หมวดที่ถูกกันออกจากพิธีการแบบง่ายได้แก่ อาหารเสริม อาหาร เครื่องสำอาง และสุรา หมวดเหล่านี้ใช้เกณฑ์ 150 ดอลลาร์แม้ส่งจากสหรัฐฯ

สาม: สกุลเงินที่เรียกเก็บ

คำสั่งซื้อผ่านศุลกากรได้แต่จ่ายเงินไม่ผ่าน คำสั่งซื้อนั้นก็ไม่เคยเกิดขึ้น บริษัทบัตรเครดิตเกาหลีมี บริการบล็อกล่วงหน้าสำหรับการเรียกเก็บในต่างประเทศที่คิดเป็นวอน (DCC) การจ่ายเป็นวอนที่ร้านต่างประเทศมีค่าธรรมเนียมเพิ่ม 3-8% คนที่อยากเลี่ยงจึงเปิดบล็อกไว้

เรียกเก็บเป็นวอนกับลูกค้าเหล่านั้น รายการจะถูกปฏิเสธ ยิ่งซื้อของต่างประเทศบ่อยยิ่งมีโอกาสเปิดไว้ เท่ากับลูกค้าที่ดีที่สุดถูกบล็อกก่อน

ผู้ขนส่งและระยะเวลา

ข้อสามสำคัญกว่าที่เห็น ผู้ซื้อชาวเกาหลีจำนวนไม่น้อยใช้ที่อยู่รับพัสดุต่ออยู่แล้ว แปลว่าคนเกาหลีซื้อจากเว็บต่างประเทศที่ไม่ได้รองรับการส่งไปเกาหลีด้วยซ้ำ ในกรณีนั้นคุณไม่รู้เลยว่าลูกค้าเป็นคนเกาหลี นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่อุปสงค์จากเกาหลีไม่ปรากฏในตัวเลขของผู้ขายเอง

ใครจ่ายภาษี

เช็กครั้งเดียวต่อหมวดสินค้าก็พอ

สินค้าส่วนใหญ่ไปถึงเมื่อจัดการสามเรื่องข้างบนแล้ว มีเพียงบางหมวดที่ควรเช็กสักครั้ง นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องไปแก้ แค่ควรรู้ไว้ก่อน

เช็กลิสต์

จัดการห้าอย่างนี้แล้ว การส่งไปเกาหลีก็เป็นการส่งระหว่างประเทศธรรมดา ปัญหาถัดไปไม่ใช่โลจิสติกส์ แต่คือ คนเกาหลีจะหาคุณเจอได้อย่างไร ซึ่งมีตัวอย่างจริงอยู่ใน คนเกาหลีซื้อกันแบบนี้

คำถามที่พบบ่อย

ถ้าลูกค้าบอกว่าไม่มีรหัสศุลกากรทำอย่างไร

เขาขอและตรวจสอบได้ที่พอร์ทัลพิธีการอีคอมเมิร์ซของกรมศุลกากรหลังยืนยันตัวตน แต่ในทางปฏิบัติคำถามนี้พบน้อยมาก เพราะผู้ซื้อชาวเกาหลีส่วนใหญ่มีอยู่แล้ว และข้อมูลปริมาณค้นหาก็ยืนยันเรื่องนี้

เวลาจัดส่งนานแล้วจะขายไม่ได้ในเกาหลีหรือเปล่า

ขึ้นกับหมวดสินค้า ของใช้ที่ต้องการด่วนสู้กับการส่งในวันเดียวหรือวันถัดไปได้ยาก ตรงกันข้าม สินค้าแบรนด์ที่ไม่มีของทดแทนในประเทศ สินค้าที่เลือกตามรสนิยม และของที่ซื้อซ้ำตามรอบ การรอไม่กี่วันไม่ได้ขวางการซื้อ

การคืนสินค้าทำอย่างไร

กำหนดเงื่อนไขไว้ก่อนเพราะการคืนระหว่างประเทศแพง ผู้ซื้อเกาหลีดูเงื่อนไขการคืนก่อนซื้อ การเขียนให้ชัดจึงสร้างความเชื่อมั่นแทนที่จะทำให้เสียยอดขาย

ต้องหาผู้นำเข้าในเกาหลีไหม

ในขั้นการขายตรงไม่ต้อง ผู้นำเข้าจะเกี่ยวข้องเมื่อคุณเปลี่ยนไปทำการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการในเกาหลี คือเก็บสต็อกและขายผ่านร้านค้าเกาหลี ตอนนั้นเขาจะดูแลการรับรองและฉลากให้ การเลือกเส้นทางเข้าตลาดอยู่ใน แผนที่แพลตฟอร์มสู่ผู้ซื้อชาวเกาหลี