ในเกาหลี อินฟลูเอนเซอร์มาร์เก็ตติ้งคือโฆษณาที่มีกฎกำกับ และความเสี่ยงตกอยู่ที่แบรนด์ คณะกรรมการการค้าที่เป็นธรรมของเกาหลี (FTC) วางเกณฑ์ชัดเจนว่าโพสต์ที่ได้รับการสนับสนุนต้องบอกว่าเป็นโฆษณาตรงไหนและอย่างไร และเอาผิดกับผู้โฆษณาเมื่อการระบุหายไปหรือถูกซ่อน กับดักที่สองคือความเป็นเจ้าของ โดยพื้นฐานแล้วคอนเทนต์เป็นของครีเอเตอร์ ดังนั้นการเอาโพสต์ที่ผลตอบรับดีไปยิงเป็นโฆษณาแบบเสียเงิน หรือเอาไปวางบนหน้าสินค้า ต้องมีสิทธิ์ที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า เรื่องแพลตฟอร์มและวิธีเลือกคนอยู่ใน ภาพรวมอินฟลูเอนเซอร์มาร์เก็ตติ้ง ส่วนบทนี้ว่าด้วยสัญญา
กฎการระบุโฆษณาของเกาหลีต้องการอะไร
แนวปฏิบัติของ FTC เรื่องโฆษณาที่ใช้การแนะนำและการรับรอง ถูกทำให้เข้มขึ้นในปี 2020 โดยมองไปที่โซเชียลมีเดีย แก่นของมันง่ายมาก: ผู้บริโภคต้องมองออกว่าโพสต์นี้เป็นโฆษณา ก่อนที่จะอ่านมันเป็นความเห็นส่วนตัว
- ▸ระบุอะไร: ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจทุกรูปแบบ ทั้งค่าตอบแทน สินค้าฟรี ส่วนลด และค่าคอมมิชชัน ความร่วมมือที่ได้แค่สินค้าก็ไม่ได้รับการยกเว้น
- ▸ระบุตรงไหน: ในหัวข้อหรือช่วงต้นของโพสต์ ที่มองเห็นได้โดยไม่ต้องกด “ดูเพิ่มเติม” การระบุที่ถูกฝังไว้หลังคำบรรยายยาว หรือปนอยู่ในกองแฮชแท็ก ไม่นับ
- ▸ระบุอย่างไร: ด้วยภาษาเกาหลีที่ชัดเจน เช่น 광고 (โฆษณา) หรือ 협찬 (ได้รับการสนับสนุน) และถ้าเป็นไปได้ให้บอกด้วยว่าได้รับอะไรมา การใส่แค่ “#ad” ภาษาอังกฤษ หรือคำคลุมเครืออย่าง “Thanks to” ไม่ถือว่าเป็นการระบุที่ชัดเจนสำหรับผู้บริโภคเกาหลี
- ▸วิดีโอและไลฟ์: ระบุทั้งตอนต้นและตอนท้ายของวิดีโอ และในไลฟ์ให้ระบุซ้ำเป็นระยะ เพื่อให้คนที่เข้ามากลางคันเห็นด้วย
เครื่องมือของแพลตฟอร์มช่วยได้ แต่ไม่ได้แทนตัวหนังสือ เปิดป้ายความร่วมมือแบบจ่ายเงินของ Instagram หรือการตั้งค่าโปรโมชันแบบจ่ายเงินของ YouTube แล้วยังต้องใส่ข้อความระบุภาษาเกาหลีไว้บรรทัดแรกของแคปชันหรือคำอธิบายอยู่ดี
เมื่อไม่มีการระบุ ใครรับผิดชอบ
แบรนด์ต่างชาติมักคิดว่าครีเอเตอร์รับผิดชอบโพสต์ของตัวเอง ในเกาหลี เป้าหมายหลักของการบังคับใช้กฎคือผู้โฆษณา
ข้อสรุปเชิงปฏิบัติ: ใส่หน้าที่การระบุไว้ในสัญญา ส่งข้อความที่ต้องใช้ให้ชัด และตรวจโพสต์ที่เผยแพร่แล้ว ประโยคที่ว่า “ครีเอเตอร์ควรจะรู้เอง” ไม่ช่วยให้แบรนด์พ้นผิด
สัญญาต้องครอบคลุมอะไรบ้าง
ครีเอเตอร์และเอเจนซีเกาหลีคุ้นเคยกับสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร และสัญญาที่ชัดเจนคุ้มครองทั้งสองฝ่าย ข้อสัญญาที่สำคัญที่สุดสำหรับแบรนด์ต่างชาติมีดังนี้
- ▸สิ่งที่ส่งมอบ: รูปแบบ จำนวนโพสต์ ความยาว แพลตฟอร์ม วันเผยแพร่ และรวมสตอรี่หรือวิดีโอสั้นด้วยหรือไม่
- ▸การตรวจและการแก้ไข: ตรวจร่างหนึ่งถึงสองรอบพร้อมกำหนดเวลาตอบกลับ การแก้ไขแบบไม่จำกัดเป็นต้นเหตุของข้อพิพาทที่พบบ่อย
- ▸หน้าที่การระบุ: ครีเอเตอร์ระบุตามแนวปฏิบัติของ FTC ด้วยข้อความที่คุณให้ และแก้ไขปัญหาการระบุทันทีเมื่อคุณขอ
- ▸คำกล่าวอ้าง: ครีเอเตอร์พูดได้เฉพาะสิ่งที่คุณมีหลักฐานรองรับ และห้ามอ้างสรรพคุณทางการแพทย์ของเครื่องสำอางหรืออาหารเสริมเด็ดขาด
- ▸ระยะเวลาคงโพสต์: ต้องคงโพสต์ไว้นานเท่าไร โดยทั่วไปคือหลายเดือน ถ้าไม่มีข้อนี้ โพสต์อาจหายไปเงียบ ๆ
- ▸การกันคู่แข่ง: ครีเอเตอร์ทำงานกับคู่แข่งโดยตรงได้หรือไม่ ในหมวดไหน และนานแค่ไหน
- ▸สิทธิ์การใช้งาน: คุณเอาคอนเทนต์ไปทำอะไรได้ ที่ไหน และนานแค่ไหน ดูหัวข้อถัดไป
- ▸ค่าตอบแทนและภาษี: ค่าจ้าง กำหนดจ่าย และเอกสารประกอบ การจ่ายให้ครีเอเตอร์รายบุคคลในเกาหลีมักมีการหักภาษี ณ ที่จ่าย นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่แบรนด์ต่างชาติทำสัญญาผ่านเอเจนซีเกาหลี
ทำสัญญาเป็นภาษาเกาหลี หรือทำสองภาษาโดยให้ฉบับภาษาเกาหลีเป็นฉบับที่ใช้อ้างอิง และตกลงกฎหมายที่ใช้บังคับ ครีเอเตอร์ที่อ่านสัญญาได้ไม่สบายจะไม่ทำตามรายละเอียดในนั้น
สิทธิ์การใช้งานตัดสินว่าคุณทำอะไรกับคอนเทนต์ได้
เรื่องเซอร์ไพรส์ที่แพงที่สุดของแคมเปญอินฟลูเอนเซอร์ คือการรู้ว่าโพสต์ที่ผลตอบรับดีที่สุดเอาไปทำโฆษณาไม่ได้ สิทธิ์การใช้งานมีเป็นชั้น และแต่ละชั้นคิดราคาแยกกัน
กำหนดสื่อ พื้นที่ และระยะเวลาของแต่ละชั้น คำว่า “ไม่จำกัด ทั่วโลก ตลอดไป” มักเป็นจุดที่การเจรจาพัง
สองรายละเอียดที่หลายทีมมองข้าม:
- ใบหน้าและเสียงเป็นสิทธิ์คนละส่วน การใช้ใบหน้าหรือเสียงของครีเอเตอร์ในโฆษณาต้องได้รับความยินยอมสำหรับการใช้งานแบบนั้นโดยเฉพาะ ไม่ใช่แค่สิทธิ์ในตัวโพสต์
- เพลงมักไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ในโฆษณา เพลงยอดนิยมที่ใส่จากในแอปได้รับอนุญาตสำหรับโพสต์ทั่วไปเท่านั้น ถ้าคอนเทนต์มีโอกาสกลายเป็นโฆษณา ให้เตรียมเพลงที่มีลิขสิทธิ์หรือเสียงที่ทำขึ้นเองตั้งแต่ต้น
ถ้าวางแผนจะยิงโฆษณาด้วยคอนเทนต์ของครีเอเตอร์ ดู โฆษณา Meta และ Instagram ในเกาหลี ซึ่งพูดถึงโฆษณาความร่วมมือไว้ การเอารูปของครีเอเตอร์ไปใช้บนหน้าสินค้าในมาร์เก็ตเพลสก็เป็นเรื่องสิทธิ์การใช้งานเหมือนกัน ดู หน้ารายละเอียดสินค้าแบบเกาหลี
ลำดับงานแคมเปญที่เลี่ยงกับดักได้
- 1บรีฟที่มีกฎอยู่ในนั้นข้อความหลัก คำกล่าวอ้างที่คุณมีหลักฐาน ข้อความระบุโฆษณาที่ต้องใช้ และสิ่งที่ครีเอเตอร์พูดไม่ได้
- 2เซ็นสัญญาก่อนทำคอนเทนต์เซ็นเรื่องสิ่งที่ส่งมอบ หน้าที่การระบุ ระยะเวลาคงโพสต์ การกันคู่แข่ง และสิทธิ์การใช้งาน ก่อนส่งสินค้าหรือเริ่มเขียนร่าง
- 3ตรวจร่างตรวจตำแหน่งและข้อความระบุ รวมถึงทุกคำกล่าวอ้าง ก่อนโพสต์ขึ้นจริง และคุมจำนวนรอบตรวจให้อยู่ในที่ตกลงกัน
- 4ตรวจโพสต์ที่เผยแพร่แล้วแคปหน้าจอโพสต์ตอนที่เห็นข้อความระบุชัดเจน โพสต์ถูกแก้ไขได้ หลักฐานของคุณจึงต้องแสดงสิ่งที่เผยแพร่จริง
- 5เก็บผลลัพธ์ขอข้อมูลหลังบ้านของแพลตฟอร์ม เช่น การเข้าถึง การบันทึก และคลิก ภายในเวลาที่ตกลงกัน ไม่ใช่แค่ยอดไลก์ที่เห็นกันทั่วไป
- 6คุมปฏิทินสิทธิ์การใช้งานจดวันหมดอายุของสิทธิ์แต่ละชั้น และหยุดยิงโฆษณาด้วยคอนเทนต์นั้นก่อนหมดอายุ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- ใส่แค่ “#ad” ภาษาอังกฤษ ผู้บริโภคเกาหลีและ FTC คาดหวังข้อความภาษาเกาหลีที่ชัดเจนในช่วงต้นของโพสต์
- ขอให้ครีเอเตอร์ซ่อนการสนับสนุน ทำให้แบรนด์ตกเป็นเป้าการบังคับใช้กฎ และเมื่อถูกเปิดโปงก็ทำลายความเชื่อใจ
- ไม่มีข้อสัญญาเรื่องสิทธิ์การใช้งาน ถ้าไม่มี ก็เอาโพสต์ไปทำโฆษณา แบนเนอร์ หรือส่วนหนึ่งของหน้าสินค้าไม่ได้ นอกจากจะไปเจรจาใหม่
- แก้ไขไม่จำกัด ความสัมพันธ์จะเสีย และการโพสต์จะช้า ตกลงจำนวนรอบไว้ตั้งแต่ต้น
- ไม่กำหนดระยะเวลาคงโพสต์ โพสต์อาจถูกเก็บเข้าคลังหลังจ่ายเงินไปหนึ่งสัปดาห์
- จ่ายเงินโดยไม่มีสัญญา เรื่องการระบุ สิทธิ์ และภาษีจะค้างคาไว้ และปัญหามักเกิดตรงนั้นพอดี
คำถามที่พบบ่อย
ในเกาหลี ใส่ “#ad” พอไหม
ปกติแล้วแค่นั้นไม่พอ FTC ต้องการข้อความระบุภาษาเกาหลีที่ชัดเจน เช่น 광고 หรือ 협찬 วางไว้ในหัวข้อหรือช่วงต้นของโพสต์ ตรงที่เห็นได้โดยไม่ต้องกด “ดูเพิ่มเติม” ใช้ป้ายความร่วมมือแบบจ่ายเงินของแพลตฟอร์มควบคู่ไปด้วย แต่ให้ถือว่าเป็นส่วนเสริมของข้อความภาษาเกาหลี ไม่ใช่ตัวแทน
ความร่วมมือที่ได้แค่สินค้าต้องระบุด้วยไหม
ต้องระบุ สินค้าฟรีก็เป็นผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ โพสต์จึงต้องบอกว่าได้รับสินค้ามา ส่วนลด ค่าคอมมิชชัน และทริปที่แบรนด์ออกค่าใช้จ่ายให้ ก็เช่นเดียวกัน
ถ้าอินฟลูเอนเซอร์ลืมระบุ ใครรับผิดชอบ
หลัก ๆ คือแบรนด์ เกาหลีถือว่าบริษัทเจ้าของสินค้าที่ถูกโปรโมตคือผู้โฆษณา และการบังคับใช้กฎก็พุ่งไปที่ผู้โฆษณา ให้ใส่หน้าที่การระบุและข้อความที่ต้องใช้ไว้ในสัญญา ตรวจโพสต์ที่เผยแพร่แล้ว และเก็บภาพหน้าจอไว้เป็นหลักฐาน
เอาคอนเทนต์ของอินฟลูเอนเซอร์ไปใช้ในโฆษณาของเราได้ไหม
ได้เฉพาะเมื่อสัญญาให้สิทธิ์นั้น โดยพื้นฐานคอนเทนต์เป็นของครีเอเตอร์ การใช้แบบเสียเงิน เช่น ยิงโพสต์เป็นโฆษณาความร่วมมือของ Meta มักคิดเป็นค่าใช้จ่ายเพิ่มและมีกำหนดเวลา การใช้ใบหน้าหรือเสียงของครีเอเตอร์ในโฆษณาต้องได้รับความยินยอมอย่างชัดเจนสำหรับการใช้งานแบบนั้น
สัญญาต้องเป็นภาษาเกาหลีไหม
ควรเป็น หรือทำสองภาษาโดยให้ฉบับภาษาเกาหลีเป็นฉบับอ้างอิง ครีเอเตอร์เกาหลีทำงานกับสัญญาภาษาเกาหลี และข้อสัญญาที่เขาอ่านไม่ได้ก็คือข้อที่เขาจะไม่ทำตาม ตกลงกฎหมายที่ใช้บังคับ และถ้าทำงานผ่านเอเจนซีเกาหลี ให้แน่ใจว่าสัญญาระหว่างเอเจนซีกับครีเอเตอร์ส่งต่อเงื่อนไขเรื่องการระบุและสิทธิ์การใช้งานของคุณครบถ้วน